فوق روان کنندهها: کاهنده ی موثر آب در بتن
فوق روانکنندهها که با عنوان کاهندههای قوی آب نیز شناخته میشوند، ترکیبات آلی سنتزی و محلول در آب هستند که میزان آب مورد نیاز برای دستیابی به پایداری مشخص بتن را کاهش میدهند، نسبت آب به سیمان را پایین میآورند، مقدار آب مصرفی را کم و اسلامپ بتن را افزایش میدهند.
فوق روانکنندهها نسل جدید و نسخه بهبودیافته روانکنندههای معمولی بتن محسوب میشوند. روانکنندههای معمولی میتوانند حدود ۱۵ درصد از آب موردنیاز برای اختلاط بتن را کاهش دهند؛ در حالی که استفاده از فوق روانکنندهها مقدار آب لازم برای دستیابی به یک مخلوط بتن با کارایی مشخص را حدود ۲۵ تا ۳۰ درصد کاهش میدهد.
میزان مصرف فوق روانکنندهها معمولاً بین ۰٫۵ تا ۳ درصد وزن سیمان است. این مواد در مقادیر کم به بتن افزوده میشوند، اما بر بسیاری از خواص آن تأثیر میگذارند. افزودن فوق روانکنندهها باعث افزایش روانی مخلوط میشود. در یک نسبت آب به سیمان و مقدار آب مشخص، اثر پخشکنندگی این مواد،کارآیی بتن را به طور قابل توجهی بهبود میبخشد، بهگونهای که بتن با حداقل عملیات و عملاً بدون آباندازی یا جداشدگی قابل اجرا خواهد بود .
فوق روانکنندهها تأثیری بر مدول الاستیسیته، جمعشدگی، خزش یا مقاومت در برابر چرخههای یخزدگی و ذوب ندارند. همچنین مشاهده شده است که با افزایش میزان مصرف فوق روانکننده، زمان گیرش بتن کاهش مییابد.
فوق روانکنندهها در صورت افزودن به بتن میتوانند نتایج زیر را ایجاد کنند:
• برای دستیابی به کارآیی یکسان، امکان استفاده از نسبت آب به سیمان پایینتر را فراهم کنند.
• با افزایش مقاومت و کاهش نسبت آب به سیمان، امکان کاهش مقدار مصرف سیمان را نیز فراهم سازند.
انواع فوق روانکنندهها
برخی از پلیمرهایی که معمولاً بهعنوان پایه تولید فوق روانکنندهها استفاده میشوند، به شرح زیر طبقهبندی میشوند:
• ملامین فرمالدهید سولفوناته (SMF)
• نفتالین فرمالدهید سولفوناته
• لیگنوسولفوناتهای اصلاحشده (MLS)
• استرهای اسید سولفونیک
علاوه بر موارد فوق، نسل جدیدی از کاهندههای قوی آب که اخیراً مورد استفاده قرار گرفتهاند عبارتاند از:
• پلیمرهای پایه آکریلیک (AP)
• کوپلیمر کربوکسیلیک آکریلیک اسید با استر آکریلیک (CAE)
• پلیمر آکریلیک شبکهای (CLAP)
• پلیکربوکسیلات استر (PC)
• ترکیبی از موارد فوق

مزایای فوق روانکنندهها
• این مواد میتوانند با حفظ کارآیی مشخص، میزان آب مصرفی را حدود ۲۵ تا ۳۰ درصد کاهش دهند. در شرایطی که دسترسی به آب محدود است، استفاده از فوق روانکنندهها به بهبود کارآیی بتن کمک میکند.
• استفاده از فوق روانکنندهها به جلوگیری از جداشدگی (Segregation) بتن کمک میکند.
• بتن حاوی فوق روانکننده برای بتنریزی در اعضای با آرماتوربندی متراکم بسیار مناسب است.
• افزودن فوق روانکنندهها باعث افزایش سرعت عملیات بتنریزی میشود.
• این مواد در هوای گرم یا در شرایطی که زمان طولانی برای بتن ریزی موردنیاز است، میتوانند نقش کندکننده ایفا کنند.
• با افزایش کارآیی بتن، انرژی کمتری برای تراکم مورد نیاز خواهد بود. همچنین بسته به نیاز پروژه، میتوان با استفاده از فوق روانکنندهها بتن خودتراکم (Self-Compacting Concrete) تولید کرد.
• بتن حاوی فوق روانکننده سطح نهایی با کیفیتتر و یکنواختتری ارائه میدهد.
معایب فوق روانکنندهها
• این مواد قیمت نسبتاً بالایی دارند و در نتیجه میتوانند هزینه نهایی مصالح در پروژههای ساختمانی را افزایش دهند.
• در صورت مصرف بیش از حد فوق روانکننده، احتمال بروز آباندازی در بتن وجود دارد. بنابراین برای دستیابی به عملکرد بهینه، مقدار یا دوز مصرفی فوق روانکننده باید با دقت محاسبه و کنترل شود.
فوق روانکنندهها در تولید بتن روان، بتن خودتراکم، بتن خودتراز و همچنین بتنهای با مقاومت بالا و عملکرد بالا کاربرد گستردهای دارند. در صورتی که فوق روانکننده از کیفیت مناسبی برخوردار باشد و مطابق دستورالعمل سازنده مصرف شود، افزودن آن به اجزای بتن هیچ اثر نامطلوبی بر بتن نخواهد داشت.
منبع:
https://gharpedia.com/
برای دریافت مشاوره و اطلاعات بیشتر، همین حالا با ما تماس بگیرید.