چسباننده‌ها نقش کلیدی در توسعه مصالح و سیستم‌های نوین ساخت‌وساز ایفا می‌کنند و امروزه به‌عنوان جایگزین یا مکمل روش‌های سنتی اتصال مورد استفاده قرار می‌گیرند. با گسترش مصالحی مانند پنل‌های گچی، فوم‌های عایق، کامپوزیت‌ها و محصولات بر پایۀ چوب، نیاز به چسب‌هایی با عملکرد کنترل‌شده، سهولت اجرا و دوام بالا بیش از پیش احساس می‌شود. در این مطلب، ضمن معرفی دسته‌بندی چسب‌های ساختمانی، به بررسی ویژگی‌های شیمیایی، روش کاربرد و موارد مصرف چسب‌های امولسیونی بر پایۀ پلی‌وینیل استات (PVAc) پرداخته شده و نقش آن‌ها در بهبود کیفیت اتصال و اجرای صنعتی ساختمان تشریح می‌شود.

ایجاد اترینگایت تأخیری (Delayed Ettringite Formation – DEF) یکی از مهم‌ترین مکانیزم‌های تخریب دیرهنگام در بتن است که می‌تواند سال‌ها پس از اجرای سازه، منجر به ترک‌خوردگی، انبساط داخلی و کاهش شدید دوام شود. این پدیده عمدتاً در بتن‌های حجیم و قطعات پیش‌ساخته‌ای رخ می‌دهد که در مراحل اولیه در معرض دمای بالای عمل‌آوری قرار گرفته‌اند. شناخت علل، نشانه‌ها و راهکارهای پیشگیری از DEF نقش کلیدی در افزایش عمر مفید سازه‌های بتنی دارد.

لایه‌لایه‌شدن بتن (Delamination) یکی از نواقص اجرایی مهم در سطوح بتنی، به‌ویژه دال‌ها و کف‌های پرداخت‌شده با ماله است که در آن لایه نازک و متراکم سطح بتن از بدنه اصلی جدا می‌شود. این پدیده معمولاً در اثر زمان‌بندی نادرست عملیات پرداخت، محبوس‌شدن آب و هوا در زیر سطح و تأثیر شرایط محیطی نامناسب رخ می‌دهد و می‌تواند به کاهش دوام، مقاومت سایشی و عملکرد بلندمدت سازه منجر شود. شناخت دقیق مکانیزم ایجاد لایه‌لایه‌شدن و عوامل مؤثر بر آن، گام نخست در پیشگیری از این آسیب و اجرای صحیح بتن در پروژه‌های عمرانی است.

افزایش نیاز به بازسازی سازه‌های بتنی، مهندسان عمران را به استفاده از بتن‌های پیشرفته سوق داده است. بتن توانمند (HPC) و بتن فوق‌توانمند (UHPC) با دوام بالا، نفوذپذیری کم و عملکرد مکانیکی برتر، راهکاری مؤثر برای تعمیر، مقاوم‌سازی و افزایش عمر سازه‌های بتنی به‌شمار می‌روند.

افزودنی‌های سیمان و مواد افزودنی بتن نقش مهمی در بهبود عملکرد، دوام و کیفیت سازه‌های بتنی ایفا می‌کنند. اگرچه این دو اصطلاح در بسیاری از منابع به‌جای یکدیگر به کار می‌روند، اما از نظر زمان استفاده، ماهیت و کاربرد تفاوت‌های اساسی دارند. شناخت دقیق این تفاوت‌ها و آگاهی از انواع افزودنی‌ها، به مهندسان و فعالان حوزه ساخت‌وساز کمک می‌کند تا با انتخاب صحیح مواد، بتن‌هایی با مقاومت بالاتر، کارایی بهتر و عمر مفید بیشتر تولید کنند. در این مقاله به معرفی جامع افزودنی‌های سیمان و مواد افزودنی بتن، انواع آن‌ها، کاربردها و مزایای استفاده از این مواد در پروژه‌های عمرانی پرداخته می‌شود.

سیمان یکی از بنیادی‌ترین مصالح در صنعت ساختمان و مهندسی عمران است که نقش آن فراتر از یک ماده چسباننده ساده می‌رود. شناخت دقیق ترکیب شیمیایی، فرآیند تولید، خواص مکانیکی و انواع مختلف سیمان، برای انتخاب صحیح آن در پروژه‌های ساختمانی و عمرانی ضروری است. تفاوت در نوع سیمان می‌تواند به‌طور مستقیم بر مقاومت، دوام، رفتار حرارتی و عملکرد بلندمدت بتن و ملات تأثیر بگذارد. در این مقاله، به بررسی جامع ماهیت سیمان‌های ساختمانی، ترکیبات اصلی سیمان پرتلند، فرآیند هیدراتاسیون، خواص عملکردی و مهم‌ترین انواع سیمان‌های مورد استفاده در صنعت ساختمان می‌پردازیم تا دیدی علمی و کاربردی برای مهندسان، دانشجویان و فعالان حوزه بتن و شیمی ساختمان فراهم شود.

ترک‌خوردگی در دال‌های بتن‌آرمه (RCC) یکی از رایج‌ترین چالش‌های فنی در سازه‌های بتنی است که می‌تواند هم بر عملکرد سازه و هم بر دوام بلندمدت آن اثرگذار باشد. این پدیده ممکن است از مراحل اولیه بتن‌ریزی آغاز شده یا در طول بهره‌برداری و تحت تأثیر عوامل محیطی، بارگذاری و شرایط اجرایی بروز کند. شناخت ماهیت ترک‌ها، دلایل شکل‌گیری آن‌ها و تفکیک ترک‌های سازه‌ای از غیرسازه‌ای، گام نخست در ارزیابی وضعیت دال و انتخاب راهکار مناسب ترمیم یا پیشگیری است. در این بخش، با نگاهی جامع و کاربردی، به بررسی اصولی ترک‌ها در دال‌های بتن‌آرمه پرداخته می‌شود تا مبنایی صحیح برای تصمیم‌گیری مهندسی فراهم گردد.

مواد شیمیایی ساختمانی گروهی از ترکیبات تخصصی هستند که به بهبود کیفیت، دوام، کارپذیری و سرعت اجرای سازه‌های بتنی و عمرانی کمک می‌کنند. این مواد در بخش‌های مختلف ساخت‌وساز، از عمل‌آوری بتن تا آب‌بندی و تعمیرات، نقش حیاتی دارند و انتخاب صحیح آن‌ها می‌تواند عملکرد نهایی سازه را به‌طور چشمگیری افزایش دهد.

الیاف پلی‌پروپیلن (PP Fiber) یکی از کارآمدترین راهکارهای مدرن برای کنترل ترک‌های جمع‌شدگی پلاستیک در بتن است. این الیاف با ایجاد شبکه‌ای ریزمقیاس در مخلوط بتن، از تشکیل ترک‌های اولیه جلوگیری کرده و دوام، کیفیت سطح و عمر مفید سازه را افزایش می‌دهند. استفاده از الیاف پلی‌پروپیلن در پروژه‌های کف‌سازی، قطعات پیش‌ساخته، شاتکریت و سازه‌های آب‌بندی به‌طور چشمگیری رو به گسترش است. آشنایی با عملکرد، مزایا و استانداردهای مرتبط با این الیاف به انتخاب صحیح و اجرای اصولی کمک می‌کند.

ا‌ترینگایت تأخیری (DEF) یکی از پدیده‌های تخریبی مهم در بتن است که در اثر تشکیل مجدد ترکیبات سولفاتی پس از سخت‌شدن بتن رخ می‌دهد. این فرآیند می‌تواند موجب انبساط داخلی، ایجاد ریزترک‌ها و کاهش دوام سازه شود. شناخت علل بروز این پدیده، کنترل شرایط عمل‌آوری و به‌کارگیری مصالح مناسب، نقش اساسی در جلوگیری از DEF و افزایش طول عمر سازه‌های بتنی ایفا می‌کند. در این مطلب، علائم، عوامل مؤثر، روش‌های پیشگیری و راهکارهای تعمیر بتن آسیب‌دیده از اترینگایت تأخیری به‌صورت جامع بررسی شده است.